Asi bugünlerde, sanirim kendini bize kabullendirmek, kanitlamak istiyor, yeni hareketler var, nerden ögrendigini bilmedigim... Beyninin gelisimine vücudu uyum saglayamiyor sanki, aklindan gecenlerle anlatmak isteyip anlatamadigi seyler karsisinda sinirleniyor..............................
14. ay gelisimi ne alemde peki;
Camasir makinesine sevdali, calisinca basina geciyor , izlemeye heleki doldurup bosaltmaya bayiliyor...bkz, alt resim
Yemek masasini beraber kurup beraber topluyoruz, illaki istiyor kendide yapsin, kasiklari veriyorum, ekmek sepetini tasiyor, gerek olmasa bile tencere altligini muhakkak götürmesi lazim..

Babaya cilveler cogaldi, artik ikimiz yanyana dahi oturamaz hale geldik, beni kocama yaklastirmiyor deli kiz...
Kitap, sihirli sözcük bu, eline kitabi alip saatlerce mesgul olabiliyor, hehee burda benim payim cok sanirim, evde sürekli birseyler okuyan özellikle onu uyuturken okuyan anneyi görüp özeniyor mu bilemeyecegim ama kitaplari oyuncaklarindan daha cok sevdigini söyleyebilirim...
Mutfak tezgahinin üzerine oturtup öyle yemek pisirmemi arzuluyor, görmesi lazim, haa birde muhakkak o kasigi bir kere kendi yemege daldirip karistiracak, yoksa imkani yok susmuyor...
Fermuar acma sevdalisi, oyun grubundaki diger cocuklarin cantalarinin fermuarlarini acabildigi icin cocuklar Helin Yagmurun pesinden ayrilmiyor, gecen caktirmadan bizim canta haric hepsini acmis, kimi cocuklar acilan cantalari karistiyor, kimisi Helin Yagmurun arkasindan diger cantalara dogru yol aliyor, neyseki suanda sadece fermuar aciyor, icini karistirmiyor, bunada bir cözüm bulmali...
Postun basligida ilginc oldu bu sefer,
Sizce nedir bu 120?
a) Film adi
b) Izlenilen filmin süresi
c) Helin Yagmurun bu günkü sabah öglen arasi kendi kendine uykuya dalma süresi..
14. aya giris zorladi biraz, simdiye kadar uykuyu ara ara dert etmis olan ben bugün yeni bir adim attim, tabii uykuyla en zorlu dönemler dis cikarma dönemleri oldu bizde, en cok bu dönemlerde huyu degisecek diye korktum, aman yataginda yatsinda ben yaninda otururum dedim, ve yine en son alt azilardan beri hem gündüz hemde gece uykusuna dalmadan önce yaninda oturuyoruz, bizi görebilecegi bir yer olsun istiyor, dokunmayalim sadece öyle oturalim, uykuya dalista bizim orada oturmamiz prop oldu ona...
Üst azilar cikmakta, birisi iyice cikmis digeriyle patlamis toplamda on disimiz olmus olacak , ama tabi uyku düzeni yine allak bullak, aman yaninda durayimda rahatlasin diye diye gecti mi koca üc ay, yatagimda yanimda yatirmiyorum diye sevinirken ben onun yatak basinda uyuklar oldum, gerci bu uykuyu hülya ve yeliz fasikül fasikül yazdi bloglarinda ikiside sonunda birbirinden cok farkli yöntemler secerek bebeklerini uyutan anneler, ben girmeyecegim cok ayrintirisina...
Iste bugün o gün dedim kendi kendime, melek gibi uyuyan cocugu kac aydir sen bu hale getirdin madem, simdi düzelt yedigin halti dedim....
Hic planlamamistim oysa, ciktim odadan, ee normal agladi bir iki damla ama biliyorum boncuk boncuk aglamiyor, sadece acindiriyor(yoksa sevmiyorum bu metodu ben, cocuk kendini parcalarken ona uyku böyle uyunur diye ögretmeyi) Vee evet tam 120 dakika sürdü uykuya dalmasi, bizim sabah 09.30 da basladigimiz uyku serüveni 11.30 da son buldu... Demek ki büyüyen bebeklerde cok daha zor olabiliyormus...Belki yanlis zamada basladim, azilar yoldayken zor ama gectigimiz 6 ay hep dis cikartmakla megüldü kücük hanim, ben o disti bu disti diye bekleyecek olursam kres yasina gelecek, benim kiyamadigim kuzuma, egitmenler kiyacak...
Bakalim aksam uykuya dalmasi ne kadar sürecek?
















